پیوند پانکراس

اولین پیوند موفق پانکراس در ایران در سال 1385 توسط دکتر سامان نیک اقبالیان در دانشگاه علوم پزشکی شیراز انجام شد.

پانکراس یا لوزالمعده، عضوی پهن و دراز است که در قسمت فوقانی شکم و پشت معده قرار گرفته است. وظیفه اصلی پانکراس در بخش درون ریز، آسان کردن ذخیره فراورده های غذایی به خصوص مواد قندی توسط انسولین است. انسولین هورمونی است که در سلولهای بتای پانکراس ساخته و ترشح می شود. اگر وقفه و اختلال در ترشح انسولین پیش آید می تواند منجر به مرض قند یا دیابت شود. از این رو پانکراس عضو بسیار مهمی است.

از سال 2004 تاکنون بیش از 23000 پیوند پانکراس در دنیا انجام شده است.دیابت نوع یک به طور موفق توسط این شیوه جراحی در هزاران بیمار درمان شده است. اولین پیوند پانکراس در 17 دسامبر 1966 در بیمارستان دانشگاهی مینه سوتا توسط ریچارد لیلی و ویلیام کلی انجام شد. در این نوع عمل جراحی تمام پانکراسبه اضافه سگمنت دئودونال پیوند می شود. پیوند پانکراس در بیماران با کمبود انسولین و یا بیماران کلیوی در مراحل پایانی (ESRD) انجام می شود. پیوند پانکراس جهت بیماران با دیابت نوع یک و دیابت نوع دو و دیابت با عللی چون التهاب مزمن یا حاد پانکراس فیبروزسیستیک و تروما انجام می شود.

راهنمایی های بعد از پیوند:

تغذیه بعد از پیوند (دانلود و مشاهده)

چگونه خطر ابتلا به عفونت را بعد از پیوند کاهش دهیم (دانلود و مشاهده)

حاملگی (دانلود و مشاهده)

درمان پس زدگی عضو (دانلود و مشاهده)

رابطه جنسی بعد از پیوند و روش های جلوگیری از بارداری (دانلود و مشاهده)

شیوه زندگی پس از پیوند (دانلود و مشاهده)

عفونت های شایع پس از پیوند (دانلود و مشاهده)

فعالیت های بعد از پیوند (دانلود و مشاهده)